Χειρουργική Στόματος2018-10-12T15:38:37+00:00

Αποφυγή καταγμάτων γνάθου, περιστεφανίτιδας.

Αφαίρεση εγκλείστων και ημιεγκλείστων σωφρονιστήρων

Η εξαγωγή των τρίτων γομφίων είναι από τις συχνότερες χειρουργικές επεμβάσεις που πραγματοποιούνται και έχουν σαν σκοπό είτε την αντιμετώπιση άμεσων καταστάσεων όπως οξεία περιστεφανίτιδα (φλεγμονή των γειτονικών ούλων), πολφίτιδα, νέκρωση, είτε την πρόληψη εμφάνισής τους. Τα δόντια αυτά συχνά εμφανίζουν προβλήματα και εφόσον δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αποκατάσταση του στόματος καλό είναι να αφαιρούνται. Έτσι αντιμετωπίζονται ή και προλαμβάνονται καταστάσεις που μπορούν να εμφανιστούν και να αφορούν είτε τα ίδια είτε τα διπλανά δόντια και τις γνάθους. Οι σωφρονιστήρες άνω και κάτω γνάθου λόγω περιορισμένου χώρου για την ανατολή τους μπορούν να έχουν ανατείλει στο στόμα, να είναι ημιέγκλειστοι ή και έγκλειστοι οπότε ανάλογα με την περίπτωση και εφόσον δεν δημιουργούν προβλήματα μπορούν και να παραμείνουν στο στόμα. Στην περίπτωση όμως που έχουν κακή πρόγνωση κάτι που συμβαίνει τις περισσότερες φορές πρέπει να αφαιρούνται. Οι σωφρονιστήρες που έχουν ανατείλει κανονικά στο στόμα μπορούν να παραμείνουν εφόσον μπορούν να καθαρίζονται αποτελεσματικά. Οι έγκλειστοι αν δεν δημιουργούν προβλήματα σε γειτονικά δόντια ή άλλα ανατομικά μόρια μπορούν να παραμείνουν αν και καλό θα ήταν να αφαιρούνται διότι απειλούν τη συνοχή της γνάθου και μπορεί να οδηγήσουν σε κάταγμα. Οι ημιέγκλειστοι αποτελούν την ασθενέστερη σε πρόγνωση κατάσταση διότι βρίσκονται σε περιοχή που δύσκολα μπορεί να καθαριστεί αποτελεσματικά.

Αφαίρεση κύστεων

Οι κύστεις συνήθως δημιουργούνται στην άκρη ή στο πλάι της ρίζας ενός δοντιού, είναι κοιλότητες που περιέχουν υγρό και οφείλονται τις περισσότερες φορές στη νέκρωση του πολφού του δοντιού. Μπορεί να είναι ασυμπτωματικές και γι’αυτό ενδέχεται να πάρουν μεγάλες διαστάσεις. Άλλες φορές η διόγκωσή τους ακολουθείται από φλεγμονή, απόστημα ή οίδημα και πόνο. Η μεγάλη έκταση που μπορεί να αποκτήσουν είναι ικανή να προκαλέσει αντίστοιχη
καταστροφή του οστού και μετακίνηση γειτονικών δοντιών. Οι μικρές κύστες μπορούν να αντιμετωπιστούν συντηρητικά με ενδοδοντική θεραπεία του πάσχοντος δοντιού. Οι μεγάλες κύστες αντίθετα, είτε οφείλονται σε συγκεκριμένο δόντι είτε σε άλλη παθολογική κατάσταση πρέπει να εκπυρηνιστούν, δηλαδή να αφαιρεθούν ολικά. Το δόντι στο οποίο οφείλεται η κύστη είτε αφαιρείται είτε υποβάλλεται σε ακρορριζεκτομή με ή χωρίς ανάστροφη έμφραξη.

Άμεση ανακούφιση του ασθενούς και προγραμματισμός της συνέχισης της θεραπείας.

Αποφυγή δημιουργίας κύστεων, αποστημάτων,καταγμάτων.

Αφαίρεση σπασμένων ακρορριζίων

Η παραμονή υπολειμμάτων δοντιών στο οστό της γνάθου ενέχει τον κίνδυνο επιμόλυνσής τους και επακόλουθη δημιουργία άλλοτε κύστεων και άλλοτε αποστημάτων και σε κάθε περίπτωση πρέπει να αφαιρούνται. Έτσι διατηρείται η συνοχή του οστού της γνάθου και αποτρέπονται κατάγματά της. Τα σπασμένα ακρορρίζια εφόσον δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως στηρίγματα για την κατασκευή κάποιου είδους αποκατάστασης, με απλή ή και άλλοτε πιο εκτεταμένη χειρουργική επέμβαση εξάγονται και αποτρέπονται όλα τα συμβάματα που οφείλονται στην παραμονή τους.